இதை நான் இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னாள் எழுதி துண்டு பிரசுரமாக நான் வசித்த பகுதியில் ஒட்டினேன்,காரணம் அந்த பகுதிக்கு 20 வருடகாலமாக பட்டா வழங்கப்படாமல் இருந்தது அதை எப்படியாவது அவர்களுக்கு நினைவு படுத்த்வேண்டும்போல் தோன்றியது அன்று நான் பயன்படுத்தியது பேனாவும் வெள்ளைப்ப் பேப்ப்ரும்தான் ஒரு வருத்தப்படவேண்டிய விஷயம் இன்றும்
பட்டா கிடைக்கவில்லை.
வாய்மை!
மளிகைக்டைக்குச்சென்று
காய்கறி வாங்கினேன்
கடைக்காரர் சில்லறை
இல்லையென்றார்
சில்லறைக்கேற்றவாறு
சிறு பச்சை மிளகாயை
வாங்கிக்கொண்டேன்
இரண்டு சக்கர வாகனத்தை
சரிசெய்து வந்தேன் ஒரு வாரத்தில்
மீண்டும் பழுதடைந்தது
அதே மெக்கானிக்கிடம் கொடுத்து
கொடுத்த பணத்திற்குள்ளேயே
சரி செய்தேன்
எனது மனது கேட்கிறது
சில்லரைகளை சேமித்த நீ
சில இலட்சங்களை இழந்து
கொண்டிருக்கிறாயேயென்றது
புரியவில்லையென்றேன்
நீ வசிக்கும் வீட்டின்
நில மதிப்பைவிட அதிகமாக
வரி செலுத்துவது உனக்கு
தெரியவில்லையா? என்றது
பழுதடைந் வண்டிக்கு காரணம்
நேற்று போட்ட சாலை
இன்று குண்டும் குழியுமாக
ஆனதை நீ அறியவில்லையா?
ஓட்டுப்போடுகிறாய்
ஒழுங்காக வரியும் கட்டுகிறாய் இவற்றை
கேட்கும் உரிமை இல்லையா?உனக்கு
அல்லது வாய்மை இல்லையா?
எனக்கு புரியவில்லை
உங்களுக்கு?
Inak:-)
skip to main |
skip to sidebar
இங்கு இருப்பது கவிதை அல்ல எனது எண்ணங்களுக்கு நான் கொடுத்திருக்கும் எழுத்து வடிவம், எனது சிந்தனைகள்,நான் பார்த்த விஷயங்கள்,நான் சந்தித்த ஒரு சில பிரச்சனைகள்,மற்றும் எனது வாழ்க்கை அனுபவங்கள் ஆகியவைதான் இங்கு எழுதப்பட்டிருக்கிறது,எழுதுகிறேன் ஒரு சில விஷயங்கள் உண்மையாக நடந்தவைகள். இதை படிக்கும் உங்களுடைய கருத்துக்கள் எனது எழுத்துக்களை இன்னும் செதுக்க உதவும், எனவே உங்களுடைய கருத்துக்களை பதிவு செய்யவும்,இவற்றை படிக்கும் உங்களுக்கு எனது நன்றியை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். :-)
No comments:
Post a Comment